Uit het leven van een denkende vrouw

ten en Uhland een koel oog in een rustig gezicht te kunnen tonen.

'Wel... heb je 't nog haast niet uit?'

'Zo dadelijk... ik zag hier nog iets anders, dat me interesseerde.' Ze sloeg het boekje dicht, reikte het hem over, 'dank-jewel' —, ging strak naar buiten zitten kijken. Hij legde het naast zich op de bank.

'Zie je... daarom vroeg ik je... of je tegenwoordig ook al aan filosofie doet... en daarom zei ik... als je het zelf laat drukken, dan zul je het toch wel willen weten...'

Ze keerde zich naar hem toe.

'Weet je waarom ik mij door die man heb laten "interviewen"? Ik had het eerst geweigerd, want ik vind het nonsens. Toen schreef hij dat hij het voor zijn brood deed, en dat iedereen, die niet wilde, hem tegenwerkte in zijn bestaan. Toen heb ik hem laten komen...'

'Hij had je de drukproef moeten sturen.'

'Dat heeft hij gedaan! En ik heb er ook nog een en ander over Harry en de kinderen en over mijn uiterlijk uitgehaald, dat ik niet nodig vond. Maar dit...' ze had kalm en, tot haar eigen pijnlijke verbazing, bijna verontschuldigend gesproken, nu werd haar stem ineens heftig en fel... 'het is gewoon een geniepigheid, een venijnigheid van Eckstein... Want zoals het daar staat, heb ik het niet gezegd. Hij heeft de hele boel uit zijn verband gerukt. Bogaerts vroeg natuurlijk waar ik aan bezig was en toen vertelde ik van mijn boek... en hoe heel anders ik daaraan werk, hoeveel gelukkiger het mij maakt dan mijn vroegere, mijn "litteraire" dingen en toen zei ik, dat ik daardoor, daaraan had leren begrijpen, dat ik eigenlijk meer voor dat werk dan voor mijn vroeger werk geschikt was. Het gebeurt immers zo vaak, er zijn immers zoveel, die pas op later leeftijd hun echte eigen geluid horen, pas najaren tasten en dwalen op hun diepste kern stoten, hun aangewezen weg voor zich zien. Sommige filosofen blijken dan eigenlijk dichter... en sommige dichters een beetje filosoof...' Ze trachtte nu te schertsen, glimlachend hem even aankijkend, maar zijn gezicht bleef stroef, als had hij niet gehoord. Ze sloeg de ogen neer op het tijdschrift in haar schoot

112