Uit het leven van een denkende vrouw

'Hier...'

Ze lei het in haar schoot, boog in een instinctief verlangen haar gezicht te verbergen, het hoofd er diep over heen en las:

'Frederik Bogaerts, de handige interviewer, aan wie we reeds zo menige interessante bijzonderheid over onze hedendaagse schrijfsters en schrijvers danken, heeft ditmaal een onderhoud met mevrouw Marianne Edema gehad. En mevrouw Edema heeft ons, waarschijnlijk, zonder het te willen, een vrolijk ogenblik bezorgd met haar naïeve betuiging, dat ze meer "denker" is dan "artiest". Ons dunkt, ze moest het constateren van zulke interessante waarheden liever aan anderen overlaten. Wat ons zelf betreft, het moet ons van het hart, dat we vooralsnog meer vertrouwen hebben in de romancière Marianne Edema dan in de "filosoof' Marianne Edema en waar ons tijdschrift haar litteraire arbeid steeds welgezind is geweest, durven we hieraan de welgemeende raad toevoegen: waag u niet, mevrouwtje, licht-vaardiglijk op een terrein, waar reeds zovele zwakke broeders, en nog veel meer zwakke zusters in kinderlijke onwetendheid omtrent datgene, waarnaar ze de handen uitstaken, deerlijk op de neus gevallen zijn...'

Terwijl Marianne las, zat Uhland tegenover haar geen seconde stil, ze hoorde aanhoudend het zware ademen, het rusteloze schuifelen langs het ruige, stugge fluweel, ze rook de duffe kle-renlucht, de flauwe, zoete eau-de-cologne van de zakdoek die hij, tot een lompe prop verfrommeld, in de hand hield en waarmee hij schier werktuiglijk over het kale vlekkig-roze voorhoofd wreef, dan weer schurkte hij ineens de schouders, waar zijn bretels hem blijkbaar knelden, en onder dat alles door voelde ze zijn vorsende blik. Maar ze bleef gebogen zitten staren op wat ze al gelezen had, tot de regels, de woorden uit elkaar, dwars en schots dooreen schenen te springen, haar kaken had ze even voelen verkrimpen, als beet ze plotseling in een citroen, één ogenblik vreesde ze, haar opdringende tranen niet te kunnen verbergen, maar een vreemde hete gloed schroeide ineens haar ogen droog, liet in 't wegtrekken een kille, bijna zoete kalmte door haar hele lijf-, en ze dwong zich een opstel over politiek, dat op dezelfde bladzij volgde, door te lezen, om even te verge

111