Vier jaargetijden

dachte... het 'Huis 1775', het huis waar de dansende wezens van de lampckap wonen, zelf te zullen binnengaan, zelf daar te zullen dansen, waar eens de zoetheid van het 'gebloemde' leven de zalen en kamers vulde, waar ze zelf het 'gebloemde' leven weer heeft binnengedacht... en nu is alles jurk, kousen, schoenen, en aan dansen in het huis komt je denken niet toe. Maar toen Vader die avond uit het koffertje de groen-fluwelen jurk zo volkomen bij verrassing te voorschijn bracht... dat was toch wel weer: in een vaart opgeduwd worden naar een vreugdetop. Tante Essie heeft hem Vader meegegeven, hij is haar jongste dochter te klein geworden, maar bleek nog ruim te groot voor haar. Hij ging van de ene aaiende hand in de andere over, het een na het andere oog bewonderde hem, zulk spiegelend, zacht en sterk fluweel, geen naad of zoom nog gesleten, geen plekje geplet, mooier dan ze ooit zouden kunnen kopen• En dadelijk daarop is juffrouw Content gewaarschuwd, ze is gekomen met de boot en heeft hem vermaakt en heeft hem flink ruim en goed lang gelaten, dat ze er nogjaren pleziervan hebben kan. Juffrouw Content heeft ook gezegd, dat Rachel Kaas wel een beetje overdrijft, dat lakschoenen en kasjmier kousen niet nodig zijn, voor nette ribbeltjeskousen in keurig gepoetste lage schoenen, behoeft geen mens zich te schamen. Haar Sabbathschoenen, van vlak vóór de vakantie nieuw? Juffrouw Content heeft ze bekeken en goedgekeurd. Bovendien... als je jurk flink lang is, komt er van kousen en schoenen zo weinig te zien• Maar witte handschoenen... ja, die moesten er zijn!

142