zorgen, de bezwaren, de moeiten, die er nu eenmaal altijd schijnen te moeten zijn.
Allereerst werd er een brief van mijnheer Boutelje aan huis bezorgd voor Vader. 'In handen' stond erop! Vader is thuisgekomen, heeft hem gelezen, heeft niets gezegd - maar o, Vaders gezicht! - en is hem dadelijk in de voorkamer gaan beantwoorden. Van Moeder heeft ze 's avonds vernomen, dat het niet zo gemakkelijk gaat als het in het begin wel leek. Maar waarom heeft mijnheer Boutelje het dan eerst beloofd? Nu, eigenlijk gezegd beloofd heeft mijnheer Boutelje het ook niet... Vader heeft het gevraagd. O... heeft Vader het gevraagd? Ja... en nu komt het niet goed uit met de clubs —, een voor de rijke kinderen en een voor de meer gewone, welgestelde kinderen, en een voor de rijke volwassen mensen en een voor de meer gewone welgestelde volwassen mensen. De rijke clubs zijn natuurlijk veel duurder! En nu was die van de meer gewone kinderen vol, daar kon er geen een meer bij, in die voor de rijke kinderen was nog wel plaats... maar dat scheen eigenlijk niet zijn bedoeling te zijn geweest, om haar in die club op te nemen... En dat heeft hij Vader geschreven. En Vader heeft geantwoord dat die rijke kinderen volstrekt niet te goed zijn om met de achterkleindochter van Rebbe Heele Arjei te dansen! Maar dat is toch ook eigenlijk waar! Ja, Moeder vindt het natuurlijk ook, hoewel, aan de andere kant, je kunt die dingen nu eenmaal niet dwingen... en je moet ze misschien niet willen dwingen... En Vader heeft ook misschien te gauw nadat Vader zich boos had ge
140