Vier jaargetijden

van mijnheer Boutelie... van het 'Huis 1775'. En het toppunt: toen Vader over een huis aan de Ooster-vaartweg sprak, kwam er nog geen vermoeden in haar op... ofschoon ook het 'Huis 1775' aan de Ooster-vaartweg staat? Waar precies? Dat heeft ze zelfs nog gevraagd! Maar toen was ook het ogenblik gekomen, toen is het gebeurd, toen vloeide het afzonderlijk-gesponnene tezamen.

En op dat ogenblik is ze, met stoel .en al — want altijd als ze er later aan heeft gedacht, heeft ze de stoel van toen onder zich gevoeld — naar die hoge vreugdetop opgevaren en is daar gebleven, heeft er gezeten, terwijl ze met Vader en Moeder praatte en naar alles vroeg. Het hele daagse, gewone leven, en alle daagse, gewone mensen zag ze ver beneden zich liggen in een diep, vaal dal, en ze zat hoog op de vreugdetop, in wapperingen van ruimte, in flikkeringen van licht. Er zal worden gedanst in het 'Huis 1775' en zijzelf zal uit dansen gaan in het 'Huis 1775'!

Maar heeft Vader er geld voor, kan Vader het betalen? Ze kon het zo rustig vragen van de vreugdetop af, omdat Vader immers niet heeft gezegd dat het 'misschien' gebeurt, maar zonder meer dat het gebeurt. Vader hoeft niet te betalen, ze mag er 'kosteloos' heen, omdat de vader van mijnheer Boutelje immers een volle neef van Rebbe Heele Arjei is geweest. Zo praatte ze zelfs tot Vader en Moeder naatr beneden neer van de vreugdetop! Ach, daar is ze maar zo kort gebleven.

Langzaam is ze weer in het dal neergezakt, langs de

139