Vier jaargetijden

doodgraver de schroef gezocht, die het allerlangst had in de grond gezeten, en de smid heeft er een ring van gesmeed. En dat is deze ring, aan de hand van Jaap Halberstadt.

Maar helpt nu zo'n ring tegen reumatiek? Wat kan eraan zijn, of erin verborgen zijn, dat hij een mens de reumatiek van het lijf kan houden? Niemand weet het te zeggen, maar één ding staat vast: Jaap Halberstadt heeft zijn leven lang geen reumatiek gehad! Tante Essie zou eigenlijk de ring wel graag een poosje te leen willen hebben, haar zit het bij tijd en wijlen nogal erg in de benen. En als Jaap hem toch missen kan, zou ze hem zelfs graag willen houden! Neen, daar komt niets van in, die ring gaat niet van zijn vinger af.

Dan zal tante Essie in vredesnaam wachten tot Jaap dood is.

Wat heeft hij daar nu weer een pret om! Maar de ring krijgt tante Essie dan toch nog niet. Die blijft ook dan nog aan zijn vinger, die neemt hij met zich in het 'keiwer' mee. Dat heeft hij nog wel speciaal door zijn notaris in zijn testament laten zetten! Kijk nu zijn buik eens schudden, hij raakt ermee aan de tafel en zachtjes rinkelend beginnen kopjes en lepeltjes mee te lachen. Ze lachen allemaal, van dat testament en die notaris schijnt maar malligheid te zijn. Grootvader alleen lachte niet...

'Als jij werkelijk iets hebt beschreven van die ring, zou ik dat maar zo gauw mogelijk laten schrappen, want jij neemt die ring niet met je in het keiwer mee.'

112