In de schaduw

'Nou ja... nou ja... 'k hou 't netuurlijk niet... 'k geef 't weg... 'k geef 't weg an... Racheltje...'

Hokkend waren de laatste woorden haar heetdroge keel uitgekropen...

De uitwerking was in-der-daad vréselijk...

'Nou maar sèg...' gierde ma boven 't algemeen ver-ontwaardigingsgeroep... 'da's main te kras... da's niet eerelijk... mót dat rooie Jodenkind mit onse cente gaan lope...'

Pietje, zwakjes in 't gebler, gewild streng verdedigde... 'nou ma... wie 's de baas... ja... wie is de baas... jij of... of ikke... o...? 'k Heb 't kusse getrokke... en 'k geef 't an Racheltje... allo Rachel... kom hier kind...' Verbaasd over de eigen moed, keek ze, zenuwachtig-be-vend, naar tante Mietje, die goedkeurend knikte. Zó was 't, Pietje hoorde baas te zijn...

Gerrit... die dommelig bij 't rotan-geraamte had zitten pijproken... waggelde op, benauwd vertrekkend z'n clown-domineesnuit, riep:... 'vechte jullie 't maar uit en verammeseer je d'r mee.' Dan weg door rammelende glasdeur.

't Werd nu van allemaal blerren dooreen, 't Hele stelletje was opgesprongen, schopte tegen de klompen, trapte stoelen omver. Eén keilde er 'n hete stoof om, dat de test omrolde, vurige koolbrokjes gemoedelijk te stink-walmen begonnen in lappenhoop... Met statige zwarte wimpel, sierlijk opgolvend, roetgulpte de lamp. De hele kluit drong, van revolutiegeest bezeten, gezag verguizend, om Pietje heen, die hijgend en vuurrood, stumperig probeerde 't bochellijfje uit te rekken tot een lengte, die 't in de opgeheven handen vastgekrampte kussen buiten 't bereik van de grijpende meiden kon brengen.

Vlak bij 't nu rood-gloeiend potkacheltje, zat tante Mietje, lippenprevelend met lachvertrokken mond, griezelig grijnzend in 't bang-bleke bakkesje, dorre handen nerveus bevend in schorteschoot, 't geweld aan te zien...

'Overlote...' blerde ma van der Kop. Zwaaiend met haar geducht wapen, de houten pollepel, die zo nu en dan bons-kletsend op tafel met stevige slag van 'r boeren-knuisten, furiede ze tegen waggelend Pietje op:

'Main ruggekusse... wê-jullie maide... nê-zo goed

105