Verdediging van het Westen

zich verenigen, de strijd aanbinden met het „bedrog” van Hitler en tegenover het fascisme, inplaats van de hoon ener selecte schare van intellectuelen (de tegenstanders van Hitler gaan zich inderdaad te buiten aan wat W. Schlamm de „honanie” heeft genoemd) de organisatie weten te plaatsen van de groepen die het organisatorisch centrum der maatschappij vormen.

Hierover moet men het eerst nog eens zijn, vóór men er toe overgaat te onderzoeken óf die groepen te organiseren zijn rondom een vaandel waarin iets anders dan boerenbedrog geschreven staat, en voor men verder over het program en de methode van een intel-lectuelen-politiek kan spreken.

Wie niet in deze richting wil werken, doet waardiger te zwijgen dan te honen en hij kan zich vast harden, opdat hij niet gaat janken als straks de knuppel de heerschappij heeft.

We hebben enige malen reeds over Hitler en het fascisme gesproken, omdat we hier het keerpunt hebben in de politieke situatie der intellectuelen. Onder de heerschappij van geldzak en knuppel stonden ze voor het overgrote deel als knechten van geldzak en knuppel, tegenover het arbeiders-socialisme, de enig aanwezige vorm van socialisme.

Volgens sommige „Marxisten” is de enige verandering die thans heeft plaatsgevonden deze, dat de heerschappij van geldzak en knuppel gewijzigd is in die van knuppel en geldzak en zelfs zou, eigenlijk goed bekeken, de geldzak nog altijd de baas zijn en Hitler de knecht der kapitalisten. De werkelijkheid is echter dat de knuppel de heerschappij veroverd heeft en van handlanger van de geldzak tot meester over de geldzak is geworden. En het ligt volkomen binnen het bereik der mogelijkheden dat Hitler alle privaatbezit afschaft en een honderd procent knuppel-socialisme invoert. Dat is een bijzaak. De hoofdzaak is dat de knuppel blijft heersen.

En dat bepaalt de positie der intellectuelen. Ook onder Hitler kunnen zij het tot wat beter verzorgde knechten brengen. Maar de positie is toch grondig veranderd. Wat in het kapitalisme een compromis was (met zekere mogelijkheden voor de ontplooiing van de eigenschappen die den intellectueel maken, die hem een gevoel van eigenwaarde en van fatsoen geven), dat is in het fascisme volkomen verdwenen. Gehoorzamen is niet meer, zoals onder het kapitalisme, het einde van het liedje, het is het begin en het Is het hele liedje. Het organiseren van mensen en dingen blijft zijn taak, maar wat er aan voorafging, het organiseren van ideeën is verboden. In het fascisme zijn de ideeën voor eens en voor al georganiseerd, het zijn de ideeën van soldaatje spelende schooljongens en niemand mag

268