Verdediging van het Westen

stelt de maatschappij te veranderen en te organiseren, omdat het ’t kapitalisme wil omvormen in socialistische richting en iedere „vernietiging”, voor zover dat maar enigszins mogelijk is, wil vermijden. Het onderscheidt zich echter van het reformisme dat thans meestal in zwang is, door het ontbreken van die schaapachtigheid, die slapheid en die afwezigheid van grootheid van visie, die het gewone reformisme tot een aangelegenheid van mummelende manne-kes, van typische „ondermensen”, maken.

Socialistisch idealisme en redelijkheid verzoenen met zin voor kracht, met machtswil — In dat opzicht gaan we met Roditi mee. En met hem zeggen we: gèèn maatschappij die de ongeschikten in de afgrond gooit, maar ook geen maatschappij waarin de ongeschikten heersen.

Wil men deze zin voor kracht en deze bereidheid om het hervormingswerk tot in alle consequenties en met overwinning van alle weerstanden voort te zetten „revolutionnair” noemen, dan is dit socialisme dus ook revolutionnair. Maar het is dat slechts, voor zover dit revolutionnair-zijn mogelijk en wenselijk is, binnen het streven naar organisatie der maatschappij ter verkrijging van vrijheid, welvaart en beschaving.

Socialisten zijn zij die daarnaar streven.

Daarmee is tevens uitgesproken dat het socialisme geen klasse-aan-gelegenheid is, geen klassegedachten aanvaardt, geen klassenstrijd voert. H'et voert „strijd”, en het verwerpt de klassenstrijd-gedachte niet, omdat het tegen de strijd-idee is, die in de klassenstrijd ligt. Het is tegen de klasse-idee.

Het gelooft niet aan het opheffen van de klassen, na de overwinning van het socialisme Het ziet in, dat de klassen-opheffing een voorwaarde is voor het benaderen van het socialisme.

Het opheffen van de klassen geschiedt, doordat men tot socialist wordt, doordat men toetreedt tot de socialistische beweging. Binnen die beweging is de klassenloze gemeenschap reeds voltrokken en daar heeft ze plaats gemaakt voor de gemeenschap van idee en daad, van inzicht, streven en levensgevoel. Het uitbreiden van die gemeenschap over de gehele maatschappij, dat is de verwerkelijking van het socialisme.

Afgezien van de vraag, die wij hier niet kunnen beantwoorden, in hoever de klasse-theorie enig licht werpt op het maatschappelijk gebeuren, hebben we te maken met het feit dat de verwezenlijking

230