Verdediging van het Westen

van het socialisme slechts mogelijk is door de steun uit de middelklassen en de arbeidersklassen, die samen 99 % van de bevolking vormen, terwijl de eigenlijke „kapitalisten” sedert lang geen „klasse” meer zijn, doch slechts een groepje. We hebben daarnaast te maken met het feit, dat de betekenis van de middelklassen voortdurend groter wordt en dat zij reeds lang, in alle belangrijke landen, van veel meer betekenis zijn voor de realisatie van het socialisme, dan de arbeiders. En die middelklassen hebben altijd geweigerd zich als klassen te voelen, ze hebben altijd gevoeld en gehandeld als klassenloze groepen die de scheidingslijnen trekken volgens de overtuigingen. Het aanleggen van klassenmaatstaven is reeds daarom onmogelijk.

Een socialistische beweging die probeert trouw te blijven aan de klassenopvattingen en die dus werkelijk ernstig poogt de arbeiders als uitverkoren leden te behandelen en de socialisten uit andere klassen afkomstig als aanhangsel, heeft niet alleen geen toekomstmogelijkheden, maar ze zou als haar leden deze nonsens ernstig namen, geen dag kunnen bestaan, aangezien het grootste deel van haar leiders, haar hoger en lager kader, uit de middelklassen afkomstig is, of tot middelklasse is geworden. Waarom dan vasthouden aan een fictie die nonsensicaal is?

Socialisten zijn mensen die met het klassenstandpunt — zo ze dat ooit gehad hebben — hebben gebroken, door zichzelf op het mens-heidsstandpunt te plaatsen.

Het socialisme is een boven de klassen uitgeheven, algemecn-men-selijke humanistische beweging. Het is dus een volksbeweging. En in die zin is ze in ieder land nationaal, omdat ze wortelt In de natie, zoals die in de loop der historie geworden is. Ze is gekleurd door de nationale tradities, gevormd door de nationale lotgevallen en in haar mogelijkheden beperkt door de materiële en ideële krachten die binnen de natie aanwezig zijn. Ze is dus nationaal.

Ze is niet nationalistisch. Ze kan dat niet zijn omdat ze zich tot het algemeen-menselijke, het humanistische standpunt van vrijheid en beschaving heeft opgewerkt, omdat ze in de verheven betekenis van het woord „liberaal” is. Ze kan ook daarom niet nationalistisch zijn, omdat een welvaartspolitiek alleen mogelijk is, door het gebruik maken van alle hulpbronnen waarover de aarde beschikt, door het coördineren van alle nationale krachten. Ze kan niet nationalistisch zijn, omdat ze voor haar organisatie der maatschappij moet kunnen denken en kunnen handelen — en laten we het er tegenover de pacifistische illusie aan toevoegen, zich kunnen ver-

231