Verdediging van het Westen

behoeftevoorziening en onmenselijke angsten bestaat. In welvaart en beschaving is alles wat er aan vrijheid mogelijk is, ingesloten. Als we het niettemin nodig achten de vrijheids-cis zeer nadrukkelijk naar voren te brengen, dan is het als noodzakelijk verzet tegen dat economistisch socialisme, dat ontdekt meent te hebben, dat politieke vrijheid zonder economische overvloed niets betekent en dat daarom begint met de mensen de politieke vrijheid te ontnemen en ze als slaven aan het voortbrengen van economische goederen te zetten! Alsof niet ieder stukje bestaande politieke vrijheid reeds bewijst dat er een beperkte economische grondslag bestaat en alsof niet iedere werkelijke economische politiek een zodanig versterken en verbreden van die grondslag dient te zijn, dat de totale vrijheid voortdurend toeneemt.

Socialisten of communisten die verklaren dat ze slechts dan iets van de economie kunnen terechtbrengen als ze eerst de vrijheid mogen afschaffen en een ,,dictatuur” instellen, bewijzen daardoor dat ze niet in staat zijn het economische probleem op een progressieve, beschaafde wijze aan te pakken en dat ze dus een reaction-naire, onbeschaafde, barbaarse factor zijn.

Die barbaarsheid en onbeschaafdheid is des te erger, naarmate ze meer de beschikking hebben over een techniek, die in de strijd tegen de barbaarsheid is ontstaan en die dus de progressieve methode ge-makkclijker maakt.

Overigens bewijst Rusland telkens weer, dat een dergelijke barbaarsheid juist het behoorlijke rendement der moderne techniek belet en dat zij, die de vrijheid aan de economie opofferen, wel de vrijheid vernietigen, doch geen economie kunnen scheppen, behalve dan een wanstaltige economie waarvan alleen de slavenhouders en de slavcn-opzichters profiteren. Zulk economisme eist niet alleen mèèr offers en ontbering dan de „kapitalistische” economie, het komt niet alleen met grotere hoeveelheden bloed en tranen en ty-rannie tot geringere resultaten, maar gesteld dat het op den duur een toonbaar materieel welvaartspeil bereikte (’t is zeer de vraag of dit mogelijk is) dan zou intussen het gehele volk zo barbaars, onbeschaafd, verslaafd, moreel vervuild zijn, dat het niet meer in staat zou zijn van die welvaart gebruik te maken.

Hetzelfde geldt voor alle systemen die smalen op het onvoldoende-zijn der kapitalistische vrijheid (die inderdaad onvoldoende is) en daaraan het recht menen te ontlenen die onvoldoende vrijheid volkomen uit te roeien, om ons in plaats daarvan een staatsslavernij te geven die niet, zoals de Russische van econornistische, doch zoals de Duitse van mllitair-rassistische, of zoals de Italiaanse van mili-tair-avonturistische en nationalistische aard is.

221