Verdediging van het Westen

lektischer Materialismus und Psychoanalyse”, een herdruk (enigs-zins aangevuld en van een slotwoord voorzien) van een reeds in 1929 verschenen artikel dat toen door de partij-communist Reich in het officieuze wetenschappelijke tijdschrift der communisten „Unter dem Banner des Marxismus” gepubliceerd werd.

Na 1933 is Reich, die een typisch partij-communist, een echt Stalinist was, en nog steeds al de kenmerken van het type heeft, uit de K.D.P. geroyeerd omdat z’n „Massenpsychologie des Faschismus” critiek op de politiek der Duitse communisten en op het verwaarlozen van de psychologische (voor Reich is „psychologisch” geheel Identiek met „sexueel”) factor door de Communistische Internationale bevatte.

Men moet het geval Reich in dit licht zien. De man had een hobby, n.1. dat men met de arbeiders en kleinburgers over sexuele dingen behoorde te spreken — hij noemt z’n lievelings-onderwerp „Sexual-ökonomie”, wat natuurlijk niets te maken heeft met „sexuele economie” zoals sommige van z’n Hollandse aanhangers menen, aangezien het Hollandse woord „economie” de betekenis heeft gekregen die in andere talen door een uitdrukking als „politieke economie” wordt aangegeven, staathuishoudkunde; economie is „huishoudkunde” en Sexualökonomie Is de leer der sexuele behoeftenbevrediging — en van die hobby wilde de Commintern niets weten, uit vrees een deel van haar kleinburgerlijke of onder de invloed der kleinburgerlijke moraal staande aanhangers voor het hoofd te stoten. Aan de andere kant wilde Reich niet van z’n sexuele propaganda afzien en dus werd hij, als ketter, uit de kerk waartoe hij met z’n hele geestesgesteldheid behoorde, verwijderd. Dat neemt niet weg dat hij ook in z’n latere publicaties een typische Stalinist is gebleven.

Het gevolg hiervan is dat het overgrote deel van z’n werk, voor zover dat op het terrein der politieke psychologie ligt, niets anders dan een verheerlijking der beestachtigheid is en dat hij Hitler wil overtroeven door behalve de vrijheid tot het uitroeien der tegenstanders — die ook Hitler geeft — de vrijheid van sexuele bevrediging te proclameren, waar Hitler juist de overmatige sexuele onthouding eist. Dat het ene even schadelijk is als het andere ligt voor de hand.

Maar de idee zelf, ontdaan van haar Stalinistische vergroving, de idee dat het sexuele, die factor die niet slechts in het natuur-leven der mensen maar ook in het cultuur-leven en dus in het politieke gevoelsleven overheersend is, niet langer verwaarloosd mag worden en dat wij moeten proberen niet alleen „geestelijk” maar ook direct tot bewustwording en practisch handelen op dit gebied te

180