Er is geen gisteren, er is geen morgen

Ik bekijk de dossiers vluchtig maar argwanend. Maak wat notities.

Liepmann is voor ruim 60 % in het bezit van Salomon. Ik heb er geen enkel aandeel in. Sinds een maand ben ik president-commissaris geworden op het verzoek van Salomon. En ik zal Salomon voorstellen zijn belegging deze week te bezichtigen en kermis te maken met Geber Liepmann.

Ik geeuw. Ik kan dit ongegeneerd doen, want ik ben alleen. En tegen zich zelf hoeft men geen pardon te zeggen. Ik weet dat het noodzakelijk is voor een mens zich zelf onder controle te houden en een zelfrespect te bewaren. Ik heb in mijn jeugd vrienden gehad die op kamers woonden. Daar liepen ze ongeschoren rond, op kousevoeten, zonder overhemd, nog niet gewassen, het haar door de war. Zodra zij uitgingen verzorgden zij zich.

Debbie kende analoge gevallen van vriendinnen. Papillotten, afgezakte pyjamapantalons, versleten peignoirs zonder ceintuur en toffeltjes met gaten. Daarbij het gezicht niet gewassen en een ingezakte houding.

Zelfrespect en verzorging begint bij het ontwaken.

Ik geeuw nogmaals. Door mijn gedachten hou ik mijn hand voor mijn mond. Tot pardon zeggen bracht ik het niet.

Ik stond op, schikte de dossiers op stapeltjes. Toen ging ik m’n huis rond. Controleerde of de buitendeuren op slot waren, deed de hoofdgaskraan dicht, keek naar de meters van de cv. Wierp nog een snelle blik in de keuken. Ook daar was alles model.

Het enige wat Lenie vergeten had, was goedenacht komen wensen. Maar dat doet een hulp in de huishou-

273