Er is geen gisteren, er is geen morgen

De tv-knop kon ik omdraaien met hetzelfde gevoel als ik een radiator van de centrale verwarming afzet. De warmte hindert me, jullie hinderen me, weg jullie allen.

Aan de kunstuitingen van een Frans meisje, dat op haar nog jonge leeftijd al vier richtingen volledig beheerst heb ik me niet gewaagd. Publiciteit kan ook een contrastwerking veroorzaken.

Ik verdiepte me in de cijfers van de schlemiel, die kartonnageverpakkingen maakt. En die ik financieel ga helpen. Ik blader zijn kasboek door, bekijk zijn banken giroboek. Wat heeft hij moeten scharrelen. Dikwijls zie ik dat hij in het begin van de maand geld opneemt om te kunnen leven. Een paar dagen later stort hij weer een deel terug, omdat er een factuur of een sociale brandschatting moet worden betaald. Hij heeft maar weinig privé kunnen gebruiken.

Zijn meesterknecht had een hoger inkomen. Enfin, ik zal zien hoe hij met verse middelen het bedrijfje zal ontplooien. Aan werklust en vakkennis ontbreekt het hem niet. En hij is nog jong.

Ook de cijfers van Liepmann kijk ik door.

Liepmann werkt ook al met doctorandi. Ook hier is de titelziekte doorgedrongen. Ik weet dat er vroeger ook titels waren. Ik heb gelezen dat de bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie functies hadden ingesteld. Opperkoopman, koopman, onderkoopman, boekhouder, magazijnmeester, ladingmeester en equipagemeester waren benamingen met een houvast. Maar doctorandus in de economie zegt me niets. Het is een te vaag geheel en bovendien heeft de man de hoogste uni-versiteitsgraad niet gehaald. Er is iets niet af. Daarvan hou ik niet.