Er is geen gisteren, er is geen morgen

Ik deed zoals mij gezegd was.

‘Sluit uw ogen. Bezin op uw welvaart en de zegen des Heren.’

Ik bezon mij op mijn welvaart, de gezondheid van vrouw en kinderen, de zegen des Heren.

‘Besluit nu tot de dingen waaraan u de afgelopen weken hebt gedacht. Doe wel. Het is een gebod des Heren. Sjolaum aleichcm.’

De plaats tegenover mij was weer onbezet. En ik deed zoals mij geboden was.

Ik besloot dat kleine kartonnagebedrijf te kopen en die jiddisje sappclaar van zijn wurgende zorgen te verlossen. Ik besloot wat kapitaal te steken in het vervoersbedrijf van een jonge christenman, die werkte als een paard en steeds maar niet die tweede vrachtwagen kon aanschaffen. Ik besloot de aanwerving van nieuw personeel absoluut te verbieden, zodat er binnenkort geen ontslagen behoeven te volgen. Want de welvaartsvloed is aan het keren. De eb is begonnen.

Zo hebben duizenden jaren joodse mannen zich beraden voor het begin van hun sabbat. En hebben gedaan gelijk de Engel des Heren hun gebood.

Zaterdagmorgen maakte ik mijn vroege dagelijkse wandeling met Marionnetje. Ze babbelde en babbelde. Zag dingen waarop een volwassene niet meer let. Vechtende mussen om een niet definieerbaar brokje voedsel, het voortrennen van een veldmuis langs de stoeprand, het neerdwarrelen van boombladeren terwijl er weinig wind is. Spelende honden, bijna alle bekende automerken en hun prijs. Dan over de school. Want mijn kleindochter is in augustus zes geworden en dus gemobiliseerd in de

257