Er is geen gisteren, er is geen morgen

aan. Ze ziet er niet goedkoop uit, maar dat hindert ook niet. Salomon kan wel een hele harem onderhouden.’

Ik kwam niets te weten. Ging ons niet aan, zei Deb-bie. Ons, dat was ik alleen, want Debbie wist alles. Daarvoor ken ik m’n Debbie te goed. Die vier anderen waren een vriendin van Debbie, de moeder van Fran-cina, een tante van Stephanie en een zuster van Rubens huishoudster. Fysiek nog aantrekkelijke vrouwen en goed verzorgd,een beetje vervelend en te sentimenteel.

Ik ken Salomon. Ik durf een tegen honderd te wedden dat het Agnes’ zuster wordt.

Debbie kwam mijn overpeinzingen verstoren. Of ik boodschappen voor haar wilde doen in Den Haag. Vanavond komen al de kinderen op Debbies vrijdagavond, morgen komt Salomon en overmorgen is het zondag. Dus, Mare, je begrijpt wel dat er wel iets in huis moet zijn. Maar je kunt toch telefoneren, Debbie? Ik wil zien wat ik koop! Maar ik koop toch voor jou? Met jouw ogen zie ik en stribbel niet zo tegen. Je hebt nu toch weer een auto? Ja, ik had weer een auto. Met chauffeur, die tevens de tuin verzorgde en mijn Debbie kris en kras naar haar kinderen en haar vriendinnen bracht.

Ik pruilde twee dagen omdat ik weer door de knieën was gegaan voor Chaims argumenten, Debbies verschrikkelijke verhalen van dodelijk vermoeid heen en weer trekken naar het kantoor in Rotterdam, vergaderingen, bezoeken aan grote relaties door heel Europa, enzovoort, enzovoort. Maar ik moet eerlijk bekennen: er bestaat niets dat vlugger verwent dan deze luxe en ik heb begrip gekregen voor de sprinkhanenplaag van nu, de auto’s.

249