Er is geen gisteren, er is geen morgen

aan een combinatie van teruggang in zaken en geldontwaarding moet ik toch even wennen. Jongen, als de zaken teruglopen zou je toch zeggen, dat het geld harder wordt, te meer omdat het zo duur is. En duur geld geneest de koopziekte en de inflatie. Tja, het is allemaal zo anders dan in de tijd van Colijn. Zeggen ze, Chaim.

Terwijl ik zo dacht tijdens de toespraak van Chaim, zat opeens de Engel des Eieren op de lege stoel naast me.

‘Morgen, Mare Koerlander, ik kom u weer eens opzoeken.’

‘Morgen, meneer de Engel. Dat is lang geleden.’

‘U weet dat ik alleen kom als het me nodig lijkt. Nu de heer Floris Waerdein ook ter vergadering is verschenen hebt u wat bijstand nodig.’

‘Wat wil hij?’

‘Dat moet u zelf onderzoeken. Maar mijn raad is om hem allervriendelijkst te bejegenen. Mocht hij tegen uw kandidatuur stemmen, doe alsof u dat sportief aanvaardt. Stemt hij voor, bedank hem voor zijn stem en probeer te weten te komen hoeveel hij heeft gekocht. Want met één aandeeltje komt zo’n belangrijke promotor niet.’

‘Meneer de Engel, wanneer hij veel heeft, wat dan?’

‘Laat Salomon hem uitkopen. Zo vlug mogelijk, want hoe langer hij zit des te moeilijker wordt hij in de zaak met Grant, Cooper & Grant. Gegroet voor vandaag, Mare Koerlander.’

Na zijn vertelling vroeg Chaim of er iemand het woord wenste om vragen te stellen. Er meldden zich drie opgestoken armen. Chaim noteerde de namen van de lichamen waaraan zij vastzaten.

181