Er is geen gisteren, er is geen morgen

in rang hij was. Dc doorsnee burger weet nooit met wie hij te doen heeft. Een agent? Een korporaal-agent? Een sergeant-agent? Een wachtmeester? Een constable? Ik kan zo wel doorgaan, maar het is beter als Zijne Voortreffelijkheid van Binnenlandse Zaken dat eens duidelijk liet publiceren.

De kleinzoon van de veldwachter uit Dik Trom riep opgewekt tegen de geüniformeerde jongelieden:

‘Wat moet dat? Wat brengen jullie me nou voor een belegen tiener?’

Ik schoot in de lach. Wat een vakman is de Engel des Heren toch! De jongelieden lieten me los. Ze glimlachten opeens om die onzin een oude grijze heer te hebben opgebracht. Het rijtje chevrons maakte een gebaar, de jongelieden verwijderden zich beroepsmatig slenterend.

‘U hebt geluk, dat ik hier sta, meneer,’ zei hij wat ernstiger.

‘De Engel des Heren plaatste u hier,’ antwoordde ik.

‘Gelooft u daar ook aan?’ vroeg hij verbaasd.

‘Zoals u nu hoort. Moet ik mee in dat rijdende hol van de leeuw?’

‘Welnee. Maar ga nu naar huis en blijf ertussenuit.’

‘Een mens is soms nieuwsgierig en raakt dan in moeilijkheden, zoiets houdt ons wakker. Maar vertel eens, moet de politie deze jongelui verspreiden omdat ze zonder verlof optochten houden of omdat ze een niet welgevallige mening hebben?’

‘Meneer, u vraagt te veel. Wat de gedachten zijn van de hoge omes weet ik niet. Ik doe m’n werk omdat ik ervoor getekend heb en m’n salaris ontvang. Maar ik geloof dat ik ook zwaar de pest in zou hebben als ik op m’n donder kreeg omdat ik een andere mening heb dan

149