De koopbrief

„Vaderliefde!” smaalde hij. „Heb je wel eens van kinderliefde gehoord?”

Joseph dacht in dat ogenblik aan zijn eigen ouders en knikte.

„Ja, daar heb ik van gehoord. Ik ken het bij ervaring. En ik weet, dat het een natuurlijk gevolg is van ouderliefde, - een ouderliefde, die Dina bij u nooit gevonden heeft.”

Het was een ineengeschrompelde figuur, die Joseph achterliet.

„Misschien toch,” dacht hij onderweg, „misschien toch dat hij dit jaar goed gebruikt.”

Zó geladen en zó onverwacht kwam hij bij zijn ouders aan, dat ze er van schrokken. Maar hij stelde ze gerust, dat er niets anders aan de hand was dan dat hij met grote plannen rondliep. En toen ze zich neerzetten om te luisteren, wist hij, dat zijn verhaal hier onherkenbaar anders zou zijn dan het verhaal, dat hij Dina’s vader had verteld.

„We moeten weg van hier, - uit Nederland weg.” „Moeten? Wat is er dan gebeurd?”

„Gebeurd eigenlijk niets. Maar er is veel in mij gebeurd en dat maakt dat we weg moeten.”

Hij begon bij het allereerste begin: de geboorte op de deel. Ze luisterden met glanzende ogen en knikten soms; de moeder had af en toe tranen in de ogen, die ze met de rug van de hand afveegde en waarvoor ze

99