De koopbrief

En zo zouden de flitsen zelfs langzamerhand zijn weggebleven, als niet een gewone gebeurtenis Holland weer een ogenblik in het midden van hun gedachten had geplaatst.

Een heel gewone gebeurtenis, - want het was gewoon en natuurlijk, dat Dina’s vader zou sterven. Het ontroerde hen niet meer dan dat het doorknippen van een dunne draad hen zou ontroeren: de dunne draad, die hen nog aan het verleden bond. Het enige ongewone in de gebeurtenis bleek pas enige tijd later. Dina’s vader had zijn dreigement niet uitgevoerd, dat hij geuit had om hen hun dwaze tocht te verhinderen; hij had zijn bezit aan Dina en Joseph nagelaten, echter onder één voor waarde, die blijkbaar moest dienen om hen op het rechte pad en naar de bewoonde wereld terug te voeren: dat zijn geld alleen in Nederland besteed mocht worden.

„Daar zitten we nou met de zorgen van een rij k man,” lachte Joseph onbekommerd, „en we dachten de laatste beslommeringen om geld te hebben afgeschaft!”

Maar raad moest er geschaft worden, want de kibboets kon wat aanvulling van stoftelijk bezit te goed gebruiken. Joseph bracht het voor de vergadering en liet ze allemaal over een oplossing nadenken, hoe de laatste machtsuitoefening van. Dina’s vader te combineren met het belang van de gemeenschap. Tenslotte was hijzelf het, die de eenvoudige oplossing vond, en wel midden in de nacht. x₇8