De koopbrief

„Uit Jeruzalem.”

„Hoe lang ben je daar?”

„Een half jaar.”

„Waar kwam je eerder vandaan?”

„Holland.”

„Holland?”

Even een verbaasd zoeken in de herinnering, waar dat zowat was; dan:

„Holland? Zijn daar ook Joden?”

„Je ziet het.”

„Hoe hebben de Joden het daar?”

„Heel goed; ze zijn er burgers tussen de burgers.” „Geen vervolgingen?”

„Nee.”

„Geen Joden-belastingen en beperkingen?” „Nee.”

„Dan zullen ze wel vergeten zijn, dat ze Joden waren.”

„Je ziet van niet; ik ben hierheen gekomen.”

De jonge man, onder het voortlopen, keek hem aan.

„Ja, waarom ben je hierheen gekomen?” „Waarom ben jij hierheen gekomen?” vroeg Joseph terug.

Toen glimlachten ze beiden; over de afstand van landen-van-herkomst heen hadden ze elkaar herkend.

„Ik neem je mee naar de eetzaal,” zei de ander. „Ik ben op weg er heen.”

136