De koopbrief

„Waarom zijn jullie hierheen gegaan?”

„Waarom? Waarom gaat een Jood hierheen? Is er soms ergens anders op de wereld een thuis voor hem? We wilden hierheen; er was niets meer aan te doen, want we wilden.”

„Dat is, wat ik weten wilde,” knikte Joseph. „Waarom?” vroeg de oude man..

„Omdat er dus meer zijn, die een goed land in de steek kunnen laten voor iets anders dan goud.”

Ze keken elkaar aan als samenzweerders, de immigrant van dertig jaar geleden en hij, de nieuweling. Het ging over de hoofden van de andere jonge mensen heen: die keken elkaar óók aan, en lachten.

„Vertel nu maar meteen, hoe het jullie in ’t begin is gegaan, vader. Daar kan de dokter nog es wat van leren.”

Toen begon het verhaal, dat tot laat in de avond voortduurde.

Ze wilden boeren worden in het eigen land, deze groep uit Roemenië. Ze hadden wat geld meegebracht om door de eerste jaren heen te komen, als de grond van Zamarin nog niets opbracht en ze toch moesten leven. Eén van hen was hun leider, en op zijn naam stond het geld geschreven. Er waren kleine kinderen, en er werden ook kinderen geboren in dat eerste jaar. Ze hoopten toen, dat hun kinderen het hier goed zouden hebben.

Toen hun leider plotseling stierf, was het volgens 130