Van twee Joodsche vragertjes

83

ברוך אתה י_זי אלהינו מי^ך העולם בורא $רי העץ:

en dan:

יהי רצון מלפניך יי אלהינו ואלהי אבותינו

־»־ י *    : ז־IV ז :־ד :V ••ן    ••    ־•    :־־    •*ן

#תחדש עלינו שנה טובה ומתוקה:

Dat beteekende, dat ze zoo graag wilden, dat het volgende jaar net zoo heerlijk zou zijn als die appel met honing. En toen....

״Wat is dat?” zei Vader.

Daar zag hij het plaatje. En aan den achter-kant de teekening.

״Prachtig!” zeiden Vader en Moeder allebei. ״Een echte verrassing.”

״En —” zei Eva met een kleur, ״en ik wou er wat op schrijven. Dat ik van u houd, en לשנה טובה תבתב en dat ik zoet zal zijn, — maar dat weet ik niet zeker ”

״Ik wel,” zei Vader. ״Ik weet heel zeker, dat je van ’t jaar zoet zult zijn.”

Maar Eva wist het niet zeker. Ze dacht aan gisteren.

Vader en Moeder wisten niet eens, dat ze gisteren gejokt had!