Van twee Joodsche vragertjes

89

als je een nieuwe jurk of een nieuwe jas aankrijgt, zeg je ook nog:

:ברוך אתה יי אלהינו מלן העולם מלביש_:_עך$יפ

״Ja maar,” zei Jaap met een ernstig gezicht, ״de Soeko kan toch niet praten!"

Eva begon hard te lachen. Maar Jaap niet; die vond het niets prettig, om uitgelachen te worden.

״En je zei, dat de Soeko berocho moest zeggen!” zei hij boos.

״Dat zei ik voor de grap,” lachte Eva.

Maar Jaap vond het heelemaal niet grappig.

״Niks om te lachen.”

En hij liep den tuin in.

Tusschen de kiezelsteenen lagen allemaal glim-mende, bruine kastanjes. Sommige nog in den schil, met hun glimmend gezichtje net door een kiertje kijkend. Net of ze tegen Jaap zeiden: ״Wat kijk jij boos! Zullen wij je ook eens uitlachen?”

En toen al die glimmende kastanjes hem zoo aankeken, vergat hij, dat Eva hem had uitgelachen. En ineens dacht hij eraan, dat Vader graag kas