Van twee Joodsche vragertjes

Titel
Van twee Joodsche vragertjes

Jaar
1918

Druk
1979

Pagina's
115



88

waar. En daarom moet je het zeggen. Want anders blijft het jokken.”

Eva zei niets. En Moeder wachtte.

Ineens stopte ze haar hoofd tegen Moeders arm.

״Morgen zal ik het tegen haar zeggen,” zei ze zachtjes.

״Nu kan het écht Joum Kipoer voor je worden, hè?” zei Moeder.

En ze gaf Eva een kus.

22. IN DE SOEKO.

״De Soeko mag wel החיגו^ zeggen,” zei Eva, toen Moeder een nieuwe, mooie, gekleurde doek tegen de soeko-muur speldde. ״Hij zal wel blij zijn met zijn nieuwe pakje.”

״Wat is dat, sjegejonoe zeggen?” vroeg Jaap.

״Dat is,” zei Eva, ״als je wat nieuws aantrekt. Dan zeg je:

;ריף אתה יי אלהינו מלך העולם ^־.חינו וקימנו והנהנו לזימן סגה*.

omdat het nieuw is. Dat zeg je ook, als je voor ’t eerst van 't jaar kersen of zoo iets eet. Maar





Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.