Sterrekinderen

Hellevaart

Er is grote, blijde opwinding in het kamp: er is een lege men-sentrein binnen gereden! De eersten, die het hebben gezien, hebben het uitgeschreeuwd van ongeloof en verrassing. Ze hebben het toegeroepen aan anderen; ieder, die kon is naar de hoofdweg gelopen om te zien of het waar was.

Die niet kon komen, door werk of ziekte, heeft de anderen uitgelachen en gezegd, dat het wel weer zo’n mooi verhaal zal zijn, zoals er zovele ontstaan, opbloeien en weer wegkwijnen. Maar toen het bleef aanhouden en de werkers, klaar met hun werk, het ook hebben bevestigd, heeft iedereen het wel moeten geloven.

Nu schieten nog mooiere verhalen uit de grond: er worden broden ingeladen en sigaretten en appels, - het Rode Kruis zit er achter, - dit transport, dat zal worden uitgewisseld tegen Duitse gevangenen, zal met eerbied en voorzichtigheid behandeld worden, - ze zullen eerst in een kamp komen met stenen barakken en zonder dwangarbeid, - nog een maand of zo, en de mensen met Palestina-papieren zullen op weg zijn naar Palestina, die met Engelse papieren op weg naar Engeland, die met gekochte Hon-duras-papieren op weg naar ... nu ja, niet naar Honduras, want dat is een beetje ver, als je er nooit bent geweest en het hoogstens in een atlas hebt opgezocht.

Niet geloven? En die mensentrein dan? Is dat soms niet ongelooflijk, en toch waar? Dan kunnen immers ook andere ongelooflijke dingen gebeuren?

Zoals anders op maandagavond de mensen langs de veewagens heen en weer wandelen, zo wandelen ze nu heen en weer langs de mensenwagens. Zij, die in de laatste dagen bij de Duitse ambtenares zijn geroepen om hun papieren te laten zien, - want ze is apart in het kamp gekomen om te beoordelen wie voor uitwisseling in aanmerking kwamen en wie niet, - en die een oproep hebben gekregen om naar een uitwisselingskamp te worden getransporteerd, - zij worden gelukgewenst en ze nemen de gelukwensen lachend in ontvangst. Het is deze keer geen inbeelding, -ze zullen per mensenwagen worden vervoerd* - is dat niet het bewijs, dat ze hun geluk tegemoet rijden?

155