Tante Griet

209

Greet geloofde het zelf haast niet, nu ze het zei. Heel het gesprek met Heleentjes vader, — het bemoedigend gesprek, dat ze als een bezit met zich had meegenomen, moest weer door haar

gedachten gaan, om het te kunnen gelooven.

„En toen je zoo teleurgesteld was?”

„Toen had hij gezegd, dat het te moeilijk was voor mijn leeftijd. Want Wies, hij is gecommitteerde geweest bij mijn examen en dat wist ik niet!”

Tante Griet.    14