Tante Griet

107

kuur? O, als er nog veel zulke zenuwschokkende dingen gebeuren, moet ik ook bepaald een rustkuur gaan doen. — Greet, waai jij even met de deur het parfum uit de kamer? Ik ga Bernard terughalen.”

Wies door de kamerdeur af. Personen: Greet, ijverig waaiend met de deur. Het helpt echter niet.

Greet: (tot de deur) „Rustkuur... Zenuwschokkende dingen ... In mijn tijd ... !”

Doek.

❖ ❖

❖

Het succes van de advertentie was niet overweldigend, maar er kwamen nog zoo ettelijke. De tweede inspireerde Bernard, naar hij beweerde, door haar uiterlijk alleen. Ze had een erg verstopten neus, dikke lippen en glazige oogen en ze zat nog maar nauwelijks in de huiskamer, toen uit de zijkamer een wilde, fantastische melodie weerklonk.

„Hm,” dacht Greet, „hij heeft toch een verkeerden kijk op haar: zóó is ze niet.”

Zóó was ze inderdaad niet. Heelemaal niet wild, heelemaal niet fantastisch. Ze antwoordde op alle vragen met: „jewel juffrouw”, tot Wies der wanhoop nabij kwam en bijna weer aan een rustkuur toe was.

„Ik denk niet, dat ik je hier kan hebben,” zei ze tenslotte moederlijk, „er komt hier nogal veel kijken.”