Tirtsa

En ik ken het werk hier door en door, en het is niet moeilijk voor me om wat goeds te presteren. Ik wil graag wat goeds presteren en de anderen laten zeggen: „Zie je wel, — onze oudste.” Ik geloof toch heus, dat ik hier hoor.”

Maar de andfere keer was het antwoord:

„Niet veel kunst aan, om je vader en moeder en hun chawériem de moeilijke eerste tijd van nederzetting te laten doormaken en dan zelf in een opgemaakt bed te stappen. Als we allemaal bleven, waar we zijn opgegroeid, hoe moest het dan met de ontginning van al dat land, dat ontgonnen moet worden? Overlaten aan de anderen, die hier geen ouders hebben? Wel een beetje makkelijk, — en wel een beetje onrechtvaardig. Als ik me niet weet los te maken van al waar ik van houd, zal ik dan wel ooit volwassen worden? Ik wil volwassen worden. Ik wil wel graag „onze oudste” genoemd worden, — maar ik wil nog liever in werkelijkheid de oudste zijn, doordat ik me weet los te maken. Het werk zal nieuw zijn en moeilijker dan hier. Nou ja, — het hoeft toch niet makkelijk te zijn om iets goeds te presteren? Ik wil graag proberen wat ik kan, juist als het moeilijk is, en ik wil graag meedoen aan iets, dat erg nodig is. Vader en moeder hebben het ook gedaan, toen ze jong waren — waarom mag ik het dan niet doen? Omdat ik hier geboren ben soms?"

Ze kon er met niemand over spreken dan met zich zelf, en die zelf bestond uit twee heel verschillende Tirtsa's, die elkaar fel bestreden. Ieder ander, met wie ze erover zou spreken, zou antwoorden: „Kind, dat moet je zelf beslissen,” en dan zou ze weer even ver zijn. En als er al één zou zijn, die invloed zou durven oefenen, wie zou dan zeggen, of dat haar niet, in verzet tegen oudere inmenging, juist de andere kant op zou drijven?

De besprekingen werden steeds reëler en nauwkeuriger. Ze wisten de plek al, die hun door de overheid ter bewerking werd gegeven: hoog in de bergen van Naphtali, dichtbij de noordelijke grens. Uit een oogpunt van gemak en veiligheid was er alles tegen; uit een oogpunt van toekomst was er alles vóór. Gemak en veiligheid waren woorden, die in hun woordenboek niet voorkwamen.

145