Napoleons laatste levensjaren

304    NAPOLEONS LAATSTE LEVENSJAREN

Door het vertrek van O’Meara en door de weigering van Napoleon om Verling te ontvangen, werd niet alleen de behandeling plotseling in het midden afgebroken, maar bleef de Keizer tot in Januari ’19 verstoken van alle geneeskundige hulp. In plaats van O’Meara door Stokoë te doen vervangen, blééf Hudson Lowe volharden bij zijn besluit om Verling op Long-wood te laten, wijl de weigering en het incident van het consult, Stoköe in zijn oogen verdacht had gemaakt. In de maand September, volgend op het vertrek van O’Meara, geschiedde er iets, dat Hudson Lowe’s wantrouwen tegenover Stokoë deed toenemen.

Er kwam een kist op St. Helena aan, afgezonden uit Engeland en gericht aan zekeren heer Forbes. Wie de afzender was, wist men niet. Iemand met den naam Forbes bestond niet op St. Helena. Hudson Lowe liet de kist openen en vond, behalve Engelsche en Fransche boeken, een brief, gericht aan O’Meara, dien deze niet in ontvangst kon nemen, wijl hij zich in Engeland bevond. Met hetzelfde schip waren ook een paar brieven voor Stokoë aangekomen, die door Hudson Lowe aan den admiraal werden gezonden, omdat hij Stokoë er van verdacht met O’Meara in een misdadige verhouding te staan, ten opzichte vart Longwood. De admiraal liet Stokoë ontbieden en deed hem de brieven in zijn tegenwoordigheid openen en lezen. Deze bevatten echter niets wat op O’Meara of Longwood betrekking kon hebben. Korten tijd daarna kwamen er van denzelfden afzender, die bleek de agent en vriend van O’Meara, Holmes, te zijn, een tweede pak boeken en brochures, ditmaal echter aan het adres van Stokoë zelf. Deze kende echter Holmes in het geheel niet! Nu ging Stokoë uit zich zelf naar den admiraal met de twee enveloppen, die zich in het pak bevonden. Eén was van Holmes, die verzocht Stokoë een briefje aan Bertrand te overhandigen, waarin niets belangrijks stond, doch dat men liever niet door den gouverneur gelezen wilde hebben. Het waren dringende verzoeken aan den Keizer, dat hij toch voor zijn gezondheid zou zorgen, dat hij niet aan een verandering moest wanhopen die zijn omstandigheden konden ondergaan, over de toewijding, die Balcombe — onlangs in Engeland aangekomen — voor den Keizer voelde en die dezen gebruikte pm de opinie der menschen te diens opzichte te doen veranderen en verschillende andere, even onbelangrijke berichten meer. De tweede enveloppe, met een brief aan Stokoë zelf gericht, bevatte