Napoleons laatste levensjaren

NAPOLEONS LAATSTE LEVENSJAREN

et de ma mère......Ah! je suis certain que vous serez bien

repu. Lord Bathurst vous aime. — Comment cela? Oui, vous lui avez plu par votre correspondance. — J’ai toujours dit que je me portais bien pour ne pas effrayer ma mère. Je ne tiens pas a la vie, je n’ai rien a me reprocher.”

Feitelijk was hij al heel lang van plan om — zoodra zich een goede gelegenheid aanbood en de omstandigheden geschikt waren — weg te gaan. De bewijzen daarvoor kan men in het Journal vinden, waar men op de data van 26 Mei 1817, 15 Juli 1817, 1 Augustus 1817, en van den l^sU" tot den 5^aen September 1817 zijn plannen om te vertrekken vindt aangeteekend.

Waar Gourgaud aanvoert, dat hij een bestaan als hij gedwongen is op St. Helena te lijden niet langer kan verdragen, was het voor Napoleon een opluchting van zijn gezelschap bevrijd te worden, al droeg ook zijn vertrek tot een grooter isolement bij. Want wijder en wijder werd de leegte door het heen-gaan der personen, die rondom hem leefden of die een wisseling kleurden in den ééntoon van zijn doelloos, triest bestaan.

Een paar weken vóór het weggaan van Gourgaud van St. Helena was Cypriani, op den 26^stcn Februari 1818, ziek geworden, plotseling neer-geknakt in een aanval van dysenterie, terwijl hij dienst deed en den Keizer aan het middagmaal bediende. Twee dagen bleef hij ziek. Toen stierf hij en werd, wijl er geen katholieke priester op het eiland zich bevond, onder bijstand van een der beide dominés begraven.

Vier weken na het weggaan van Gourgaud van Longwood, op den 15^<lcn Maart 1818, vertrok het huisgezin Balcombe. Hun omgang met den Keizer was al lang reeds minder geworden, wijl Hudson Lowe verboden had, dat beide meisjes zoo dikwijls op Longwood mochten komen. Balcombe werd niet zoozeer van St. Helena verwijderd, dan wel zijn terug-keer onmogelijk gemaakt, nadat hij van den gouverneur een tijdelijk verlof gekregen had, ten einde in Europa zijn zaken te gaan regelen. Hij was van regeerings-wege belast met de functie Longwood van levensmiddelen te voorzien. Doch daarenboven ontving hij van den Keizer een salaris van £ 3000. waarvoor hij allerlei ten dienste van de Fransche kolonie moest verrichten, betrekkingen met het vasteland onderhouden, een band tusschen den Keizer en zijn familie te vormen en aldus boodschappen en berichten aan de Keizerlijke familie te doen toekomen, couranten, tijdschriften, boeken naar St. Helena uit Europa te doen verzenden