Stille uren

78 STILLE UREN.

paar reizigers die denzelfden weg maakten als hij. En hij had al verlangend uitgezien naar het kleurloos eindigen van den dag, toen de conducteur hem kwam waarschuwen, dat hij misschien de aansluiting zou missen aan het station waar hij van de anderen afscheid moest nemen, omdat de trein te laat was.

Opeens was de herinnering van jaren geleden in hem opgeslagen, toen hij met zijn vrouw was en toen hetzelfde aan hetzelfde tusschenstation was gebeurd en hij had zitten zoeken in zijn reisboek, jacht-dwalend tusschen de dansende stippeling der cijfers, of hij misschien nog een verandering in zijn route kon maken, schuw-terugangstend om den heelen avond in het kleine stadje te blijven.

Toen de trein aan het tusschenstation ophield, was de aansluiting al weg en kon hij niet eer vertrekken dan den volgenden ochtend. Hij had eerst een langen tijd op het perron heen en weer geloo-pen, denkend of er niet een ander middel was om te vermijden dat hij hier moest blijven, maar eindelijk was hij het stadje ingegaan, naar het hotel dat hij dicht bij het station wist, een ander hotel dan waar hij vroeger was geweest, met het