STILLE UREN. 61
menschenfiguren en de wijde nachtleegte stond neer over de stad, vroeg-heenslapend de geheim-peinzende huizen in een doode rust. En zij gingen weer terug naar huis, samen blijvend onder het warm-innige kleuren van het zachte lamplicht, ver-gescheiden voelend boven de luidloos-slapende stilte rondom, die hooger en hooger weefde een onwerkelijk-fluisterende drooming van eindeloosteer geluid.
Toen de winter was geruwd over de stad, hielden ook die korte tijden van uitgaan op en bleven zij bij de kachel zitten, wachtend tot de vroege schemering was heengeduisterd naar de tastbaar-donkere volheid van den avond. Het waren lief-tevreden uren die hij doorleefde, den heelen middag, uren van nog dagen-lang nazan-gende stemming, die hem verlangend liet vooruitzien naar den volgenden Zondag. In de wezen-looze middagstilte stond het huis hoog boven de leege neerligging van de nieuw-aangelegde straat, waarlangs de vlakke wijking der velden schoof naar den mistigen horizont, even telkens hier en daar gestuit door de klein-hooging van een boerderij, rondom gebruind van de ineen-