lachend: 'Een leuke woordspeling.'
'Houdt u mij nu voor de gek of niet?' vroeg de personeelschef driftig. 'Kom kom, wat gebeurde er verder?'
'Mijn tas werd gecontroleerd door de achterportier.'
'Was dat de gewoonte op uw werk, om tassen te controleren?'
'Nee meneer,' erkende Jules.
'Was het al eerder bij u gebeurd?'
'Nee, nooit.'
'En juist die ene keer toen u werd gesnapt?'
'Ja.'
'Vindt u dat niet wat al te toevallig? Dan moesten ze u immers verdenken?'
Jules kreeg het steeds benauwder.
'Het was echt een droom, een nachtmerrie.'
'Een nachtmerrie?' zei de man, terwijl hij Jules beschuldigend opnam. 'Dan bent u overspannen. Dat komt er ook nog bij. Lood stelen, gevangen zitten, wie komt in godsnaam op zulke gedachten? Dan moet u zich toch ergens schuldig aan voelen.'
'Het was de kneusjeslijst...' stamelde Jules, 'daar ging het ook over.'
'Wat is dat nou weer?'
'De lijst waar je opkomt als ze je willen ontslaan.'
'En daar hebt u deze ordinaire naam voor bedacht?'
'Ik niet. Dat zegt iedereen.'
'Meneer, wat maakt u het mij toch lastig.'
'Heus niet, meneer, dat is mijn bedoeling niet,'
113