Saartje gebakken botje

maker worden. Zonde dat hij van de HBS ging. In december werd hij pas dertien en hij zat al in de tweede klas.

Maurits had gehuild, en bij mij wilden de tranen maar niet komen, terwijl ik toch zo veel van Saartje had gehouden. Was dat verdriet als je laffe liedjes zong? Nooit meer zou ik met Maurits vechten. Ik gaf mezelf de hand erop.

Zwijgend zaten wij aan de ronde tafel, en de naam van Saartje werd niet meer genoemd. Wij durfden er zelfs niet over te praten dat we niets van Saartje's vriendinnetjes hadden gehoord.

Toen ging ik naar boven, langs de binnentrap, naar het kamertje dat voor Saartje bestemd was geweest en dat nu voorgoed het mijne was geworden. En ik woelde in haar bed, het oranje houten ledikant, van de ene zij op de andere, zonder de slaap te kunnen vatten.

Ineens kon ik mij Saartje's gezicht niet meer herinneren. De laatste keer had ik haar met haar verjaardag gezien, toen ze zestien jaar was geworden. Bij onze aankomst had ze ons met verbaasde, blijde ogen aangekeken, en zo had ze ook gekeken toen we weer vertrokken. Toen ik mij aan het eind van de laan had omgedraaid om nog een keer te wuiven, zag ik alleen nog maar haar grote bruine ogen die mij in zich wilden opnemen.

144