Saartje gebakken botje

Maurits werd altijd verlegen als ik een opmerking maakte over de hoeren aan de overkant, en toch liepen we er steeds weer langs, zoals we eens lang geleden met vader, op weg naar de Jodenhoek, langs de rokende vrouwen van de Geldersekade waren gewandeld.

Sinds ik vorig jaar met Adriaan door de Val-kensteeg was gelopen, was ik volledig ingelicht. Soms zat dat mens te breien, of snuffelde in een krantje, tot er een klant naar binnen ging en zij haar gordijn dichtschoof. Terwijl we voortslen-terden had Adriaan me verteld hoe gevaarlijk het was om met zo'n vrouw naar bed te gaan.

Juist toen Maurits en ik naar de overkant wilden gaan, hoorden we luid geschreeuw. 'Kom hier eens kijke...' Een jongen gebaarde heftig en sloeg met een lange stok op het water.

In de gracht dreef een kinderlijkje, ter grootte van een babypop.

Zwijgend liepen we verder. 'Hoorde je wat die ene man zei?' vroeg ik aan Maurits. 'Het is zeker door een hoer in de majem gegooid.'

'Sommige mannen gaan naar de hoeren,' vervolgde ik, 'voor een knaak mogen ze naaien. Een knaak, dat is duurder dan een paar herenzolen en hakken. Snap je dat nou? Zeelui doen het, die hebben een heleboel geld, en dat hoort erbij als je vaart.'

Nog altijd reageerde Maurits niet op mijn

127