Een geintje

mijn vakbond, waar ik al tien jaar lid van was, om steun. Ze stuurden me door naar sociale zaken. Na een week werd ik al gekeurd voor de werkverschaffing. Eerst kwam ik in het Twiske, om te baggeren, met een schepnetje. Ik had een hele rauwe schouder door het schuren van de trekhaak, het wou niet overgaan, en ik haalde geen twintig gulden in de week. Toen opnieuw gekeurd, lichter werk zei de dokter, en het werd Hoogland. Dat viel ook niet mee, doch alles leert op den duur. En de verdienste ging ook wel: tussen de vijfentwintig en dertig gulden. Weet je Arie, onze putter nog? Die kon de opzichter van de Heide Maatschappij goed belazeren. De meetlat kwam er aan te pas, en dan wist Arie er altijd nog een paar kuub bovenop te matsen.'

'Die was zo link als een looien deur,' bevestigde Duivenoord.

De klok in de huiskamer begon te slaan, en ik telde mee tot vijf.

'Ik ga nu echt/ zei ik, en wilde opstaan.

Mijn maat van weleer drukte me echter weer op mijn stoel.

'Nog één bakkie koffie/ smeekte hij.

Hij kwam al gauw terug, morste terwijl hij mij het kopje aanreikte.

'Ik ben na de oorlog niet meer achter het draaiorgel gegaan/ begon hij nu zelf. 'Dat was hard werken en weinig verdienen. Dat geloven de mensen niet, ze denken dat je een soort bedelaar bent, niet begrijpend dat je de halve dag aan een groot wiel staat te draaien, en de andere helft van de dag ach

97