Een geintje

tegenover de krantedirecties plaats nemen, die ze beschuldigen van wat jij zo mooi vindt: een vorm van samenwerking tussen bestuur en leden waar zij niet om hebben gevraagd.'

In de kantine siste gefluit.

'Wie is er zo flink?' riep hij, maar directeur Rie-mersma gaf hem te kennen dat hij zich moest beheersen, en even raakte hij van zijn apropos. Hij bukte zich en pakte driftig een gekleurd tijdschrift uit zijn aktentas. 'Kijk!' schreeuwde hij, 'nu is de concurrentie ons voor. Wij hadden gehoopt de eersten te zijn met een gekleurd weekblad. Door jullie staking is het Handels eerder dan wij.'

Schelfhout zocht naar een antwoord, zei niets, liep terug naar zijn plaats.

'Dan wordt er vanavond weer gewerkt/ verklaarde directeur Roodhuysen nadrukkelijk.

Gewerkt? Daar kon hij niet over beslissen. En zelfs het gehele personeel niet. De krantenstaking was immers algemeen, en over wat er verder moest gebeuren zou alleen nog door het gezamenlijk personeel van alle kranten worden besloten. Daarvoor kwamen vanavond de stakingsleidingen bijeen. Zó was het op de stakingsvergadering in Krasnapolsky afgesproken.

Ik liep naar het podium.

'We kunnen op ons eigen houtje geen besluit nemen/ zei ik aarzelend. 'Wij staken toch niet alleen. Zelfs als het verstandig zou zijn om op het compromisvoorstel in te gaan, kan daar alleen vanavond, in De Doelen, door de vertegenwoordigers van alle

112