Een geintje

stakers over worden gestemd. Zelf geloof ik dat er méér in zit. Als de directies na één dag staken al zo ver tegemoetkomen, spreekt dit boekdelen. Maar dat is het voornaamste probleem nu niet. Het blijft noodzakelijk, er eerst in De Doelen over te beraadslagen.'

'Wij hebben geen behoefte aan syndicalisten,' onderbrak directeur Roodhuysen mijn woorden. 'Wij bepalen zélf wat wij doen. Daar hebben wij anderen niet voor nodig. Ik stel voor dat er vannacht weer wordt gewerkt, en wie er tegen is moet zijn hand maar opsteken.'

Voorzichtig gingen enkele handen omhoog, door niemand geteld, en opgelucht liepen de mensen de kantine uit.

Schuchter liep ik tussen hen in, nauwelijks opkijkend. Ik had me mooi in de nesten gewerkt. Als stenograaf had ik met de staking niets te maken gehad. Uit solidariteit meedoen, dat ging nog; daarna in de stakingsleiding; en zoeven had ik als een van de weinigen de staking verdedigd. Tegenover de directie. Tegenover Klaas Overflakkee, die mij niet had aangekeken. Hoe moest hij zich voelen? Maar wat had ik anders kunnen doen?

Bij de ingang van De Doelen werd ik opgevangen door een drukker van de Vrije. 'Hoor eens,' zei hij tegen me: 'we zijn met zijn vieren in de stakingsleiding gekozen, en wij hebben al afgesproken dat alleen Schelfhout namens de krant spreekt. Jij houdt je kaken op elkaar.'

113