Een geintje

'Moeder is vanmiddag geweest/ zei Bea zodra ik thuis kwam. 'Ze is zo blij dat je meestaakt. We kunnen op haar rekenen, heeft ze gezegd, en moeten ons geen zorgen maken. Ze heeft een boek voor ons tweeën achtergelaten, met tekeningen van Käthe Kollwitz: Ein Herz schlägt für die Mütter.'

Al was het alleen voor haar, dan was het al goed geweest wat ik had gedaan, dacht ik, en voelde me enorm opgelucht om mijn besluit. Ik bladerde de map met tekeningen in, en las in haar steil handschrift:

'Worsteling kenmerkt onze strijd, Neemt er deel aan allerwegen, Hij die deelneemt aan de strijd, Plukt de vruchten van de zegen.'

Zege had ze natuurlijk bedoeld, overwinning, of had zij ons haar zegen willen geven, omdat ze bij alles wat zij deed hoopte de naam van haar in de oorlog als arbeidersleider gevallen man waardig te zijn?

Tegen de achtermuur van de kantine stonden de journalisten, die zich als groep buiten de staking hadden gehouden en wier belangen ook niet op het spel stonden; wat deden zij dan hier? 'Schreuder/ riep een van hen mij spottend na, anderen groetten vriendelijk. Kantoorpersoneel zat op de voorste rij. Daarachter de zetters, drukkers, lithografen.

Het was vijf uur in de middag, en een ongewone

108