Een geintje

precies, en zei: 'De stenografen van de Vrije doen ook mee. Het gaat net zo goed om de administratieve cao, als jullie verliezen verliezen wij ook. Daarom zijn wij solidair.'

Een ander liep het podium al op, nam me de microfoon uit de hand. Misschien had ik wel verward gesproken. Haastig sprong ik van de verhoging, liep zenuwachtig de zaal door met het gevoel alsof iedereen mij nakeek, staarde Hilda aan om zwijgend te vragen hoe zij mijn woorden had gevonden, zij lette echter niet op mij en luisterde met gefronst voorhoofd naar de nieuwe spreker.

De vergadering golfde heen en weer, en iedereen in de zaal deinde mee met de stemming van het ogenblik, doch alle sprekers meenden dat moest worden doorgestaakt totdat de looneisen volledig waren ingewilligd.

Gespannen wachtten de mensen in de zaal op wat er verder ging gebeuren, terwijl men op het podium gebarend beraadslaagde, totdat de voorzitter opstond.

'Wij achter de tafel hebben spontaan de voorlopige leiding van de staking op ons genomen. Nu iedereen hier is, moet er een definitieve stakingsleiding worden gekozen. Wij stellen voor, dat allen die namens hun bedrijf of afdeling hebben gesproken, er deel van uitmaken.'

Schelfhout was er bij. Hij had namens de Vrije gesproken en de stakers tot geestdrift gebracht. 'Jij ook,' zei hij tegen mij, 'denk erom, vanavond om acht uur in De Doelen.'

107