Een geintje

tisch voorman geweest, uit de arbeidersklasse voortgekomen, zelf had hij economie gestudeerd, was directeur geworden bij een groot bedrijf en naar de krant overgestapt toen die kans zich aanbood.

'Luister nou/ herhaalde hij zacht, en het werd ineens doodstil in de kantine. 'Ik spreek in jullie eigen belang. Er mag hier niet worden gestaakt. Het bedrijf kan het niet verdragen, en bovendien, staking bij de eigen socialistische krant, wat moet de buitenwereld daarvan denken? Het is al dom genoeg dat het personeel bij het Handels en de Tele het werk hebben neergelegd, en ons bedrijf mag daar niet aan meedoen/

Zwijgend had men naar de directeur geluisterd, maar nu hij was uitgesproken klonk er gemurmel, toen stak Piet Schelfhout, zetter en lid van de Ondernemingsraad, een hand omhoog zoals een schoolkind zijn vingers opsteekt.

'Jij daar/ wenkte de directeur, en Schelfhout vroeg alleen: 'Waarom niet?'

'Omdat er een collectieve arbeidsovereenkomst bestaat.'

'Die is al een half jaar verlopen.'

'Daarvoor is toch het overleg?'

'Dat is toch ook afgebroken?'

'Het kan elk ogenblik worden hervat.'

'Dan kunnen ze ons weer aan het lijntje houden/

De directeur zweeg, staarde naar de grond.

'Goed, dat is ónze schuld niet. Wij waren steeds bereid, aan de eisen van de vakbond tegemoet te komen.'

101