De B van Bemazzel

van de aanwezige inboedel. Op vergoeding van de goodwill valt niet te rekenen. Wat zou vader ervan zeggen? Doe het, anders krijg je een drol. Later zien we wel weer.

In elk geval moet ik zwart op wit hebben dat vader na de oorlog de schoenmakerij van Lodenburg kan terugkopen voor de prijs die hij er nu voor betaalt. En ik vertel hem dat.

Het is vreemd het deurwaarderskantoor binnen te stappen waar ik lang geleden heb gewerkt, en het is de vraag of zij het aandurven een onderhandse akte op te maken tegen een nazi-maatregel.

De deurwaarder luistert aandachtig naar mijn uitleg, loopt naar het achterkantoor om gezegeld papier te vragen. 'Ik dicteer, en jij schrijft het zelf op', zegt hij. Registratie is niet nodig. Er is duidelijk sprake van een dwangsituatie, van overmacht. Na de oorlog wil ik graag onder ede verklaren dat de akte, ofschoon door jou geschreven, door mij is opgesteld. Je houdt wel je kaken op elkaar, hoop ik.'

In de mooiste juridische termen vormt zich onder mijn handen een akte, waarin uitdrukkelijk wordt verklaard dat de verkoop aan Lodenburg via de Verwalter na de oorlog zijn rechtsgeldigheid zal verliezen en dat Lodenburg dan op eerste aanmaning de schoenmakerij zal moeten opleveren aan Barend Santen of diens rechtverkrijgenden nadat hem de koopsom is terugbetaald. Zover gekomen met dicteren, zegt de deurwaarder: 'En nu moeten we nog een dwangsom vaststellen voor het geval hij zijn verplichtingen niet nakomt. Hoeveel zullen we hem laten betalen voor elke dag dat hij in gebreke blijft? Zeg het maar. Vijfhonderd gulden?'

94