Poste-restante Rood

Verzoening

Ik had een hele argumentatie opgebouwd: dat het beter is voor 95 percent gelijk te hebben en actief te zijn, dan voor ioo percent en nauwelijks iets te doen, zoals het Rotterdamse groepje waar ik me bij had aangesloten. Ze konden ook niet veel doen want ze waren te bekend en konden elk ogenblik worden opgepakt. Oom Henk en Ab Menist waren ondergedoken en konden meer wagen. Hun mll-front was overal tegelijk. Dat trok mij aan. En omdat zij in wezen voor de Vierde Internationale waren gebleven, zou ik me er wel thuis voelen, net als Willy de Boer en Herman Peters, met wie ik had gesproken. Natuurlijk bleven wij ons beschouwen als leden van de Vierde Internationale. Voor de tegenstellingen zou na de oorlog zeker een oplossing worden gevonden.

Plotseling was oom Henk bij ons gekomen, in de Cornelis Springerstraat.

'Zo, dus jij wilt weer meedoen. Daar ben ik blij om. Zou je ook geregeld aan Spartacus, onze illegale krant, kunnen meewerken? Daar reken ik dan op. Natuurlijk kan ik niet alleen over de aansluiting beslissen, maar je hoort zo gauw mogelijk.' Hij zei verder niets over vroegere tegenstellingen, over voorwaarden, over bestaande meningsverschillen.

'Ik ben bij de tandarts geweest', vertelde hij.

'Daar was je vroeger met geen stok heen te krijgen', merkte Bep lachend op.

'Hij had nieuws over Sima'tje. Ze is getrouwd met een officier van het Rode Leger.' Op een heel vreemde manier was de tandarts het te weten gekomen.

88