Poste-restante Rood

En zo was hij, in nauwe samenwerking met de Brit Gerry Healy, het avontuur begonnen van een eigen Vierde Internationale, met het enige onderscheid dat hun leiding zich niet Internationaal Secretariaat, maar Internationaal Comité had genoemd.

'Joseph is hier als gast aanwezig', deelde Pierre mij op de eerstvolgende vergadering van het Internationaal Secretariaat mee. Zijn Engels met een Franse tongval deed me aan Maurice Chevalier denken, en ik glimlachte. Verbaasd keek Pierre mij aan en vroeg of iedereen het er mee eens was.

Terwijl de aanwezige leden van het Internationaal Secretariaat knikten, trok Joseph zijn colbertjasje uit, waaronder hij een vest droeg, stroopte zijn mouwen op en keek zelfvoldaan om zich heen.

Op de agenda stond het conflict tussen China en de Sovjet-Unie. Voordat de discussie hierover werd geopend, scheen ieder eerst zijn privé-mening te willen spuien. Pierre hield vol dat Mao Tse Toengs theorie van de 'ononderbroken revolutie' een duidelijke overgang was naar de theorie van de permanente revolutie, en dat het onze taak was, Mao tegenover het Kremlin kritisch te ondersteunen. Hier lag de toekomst van de Vierde Internationale, en het zou niet bevreemdend zijn als de Chinezen, bij een juiste tactiek onzerzijds, de weg naar ons zouden weten te vinden.

Sinds onze vrijlating was er over dit probleem nog geen discussie in de Internationale geweest. Jij, Michel, was ervan overtuigd dat het een inter-bureaucratische strijd betrof, waarin de motieven van Mao Tse Toeng in sterke mate door beperkt nationale belangen werden bepaald,

407•