Poste-restante Rood

'Als ze zoiets nou tegen Michel zegt, maar tegen Maurice. Die wordt er nog arroganter door in zijn gedrag tegenover mij. De mooie jongen uithangen tegenover Michel en Hella, en mij jennen.'

'Trek het je toch niet zo aan! Wat betekent een Maurice in godsnaam tegenover jou?'

'Jij hebt makkelijk praten. Ik weet niet meer waar ik aan toe ben. Michel wil mij verantwoordelijk maken voor het werk van onze tendens in Europa. Volgens hem moet ik in het Internationaal Secretariaat, en ik moet kunnen reizen om iets tot stand te brengen. Toen wij het voorstel van Michel om een tendens te vormen ondersteunden, heeft Maurice mij op handslag beloofd, dat hij mij zou helpen door bij zijn veelvuldige buitenlandse reizen overal contacten op te nemen. Intussen laat hij zich niet zien, en als ik hem toevallig eens ontmoet, is hij pas van een of andere reis terug, en heeft hij niets voor de tendens uitgevoerd. Op die manier worden er dingen van mij verwacht waaraan ik met de beste wil van de wereld niet kan voldoen, omdat ik toch ook naar mijn werk moet.'

'Neem het dan niet zo zwaar!'

'Ach, je kletst. Waarom ga je nu huilen?'

'Omdat we je straks weer moeten missen, dat zul je zien.'

'Maar je hoort toch wat Hella schrijft? Ik word verscheurd tussen de beweging en het gezin. In plaats van me te helpen een oplossing te zoeken schrijven ze brieven achter mijn rug.'

'Als je het zo erg vindt, wees dan zo flink ze te antwoorden en schreeuw niet tegen mij.'

400