Poste-restante Rood

Ik slikte al die gedachten in, omdat je tegenover Hella weer mijn partij had gekozen, en zo onomwonden dat ik me heilig voornam, mij opnieuw met al mijn kracht in te zetten, in gezamenlijk overleg.

Met zijn drieën gingen wij naar de kasba, waar jullie met zorg cadeautjes uitzochten voor Bep, de kinderen. Ik kreeg een eenvoudige portefeuille, die jullie bij een joodse koopman kochten aan wie jij vertelde wat er met mijn broer en ouders was gebeurd.

Samen gingen wij terug naar het vliegveld, en ik had het gevoel dat er nooit enige schaduw tussen ons was geweest. Voordat ik in het vliegtuig stapte zei je tegen me: 'De relatie tussen ons moet zo helder zijn als kristal.'

We omhelsden elkaar. Toen vertrok het vliegtuig.

Maurice

Meer dan een maand ging voorbij, want jij was naar Algerije vertrokken, Michel, om de ontwikkelingen ter plaatse te volgen en de toekomst te helpen voorbereiden. Dagelijks wachtte ik op bericht van jou, dat maar niet kwam, omdat in Algerije de post kennelijk niet goed functioneerde. Toen vroeg Maurice mij — hij moest naar een congres in Engeland - zijn brieven in ontvangst te nemen en zo nodig te lezen. Er was een kaart bij van jou, Michel, in de warmste bewoordingen, en afgunst brandde als zuur in mijn keel.

Er kwam ook een brief van Hella, waarin zij antwoordde aan Maurice: 'Het is waarlijk te betreuren dat Sal je geen verdere berichten verstrekt en dat je verplicht bent -

398•