Poste-restante Rood

voor zijn heimelijke samenwerking met de provocateur. Ik heb hem toen de waarheid onder de neus gewreven, en jij wist het, Michel. En voorzover je het Nederlands niet voldoende kon volgen, heb ik je later, op weg van Vaals naar Amsterdam, gesmeekt mij te geloven dat ik nooit, nooit ook maar iets heb geweten van de samenwerking van Ab met de Etter. Waarom heb je dat nooit aan Hella verteld? Of geloofden jullie Ab eerder dan mij? Ik hield mijn bek, idioot die ik was, in plaats van jullie toe te schreeuwen dat jullie die laster nooit hadden mogen geloven.

Volgende punt op de agenda: de samenwerking tussen mij en Maurice. Ik moest begrijpen wat een goede kameraad hij wel was, hoeveel hij had gedaan voor Hella, hoezeer hij zich had ingespannen voor onze zaak. Dat wist ik allemaal, en dat maakte me juist zo weerloos tegenover zijn pesterijen toen jullie waren vertrokken, Michel. Hij voelde zich verzekerd van jullie steun, en zijn houding van volgzame vriendschap was veranderd in die van hooghartige neerbuigendheid. Mij een uur laten wachten na een afspraak was heel gewoon geworden. Mij aan het verstand brengen dat ik me met zijn zaken niet moest bemoeien, al betroffen zij de belangen van de beweging, had ik maar te aanvaarden, nadat hij vroeger voor elke scheet bij me was gekomen. Eens had jij me verteld, dat soortgelijke narigheid in je eigen land een van de redenen van je vertrek naar Parijs was geweest. Maar voor mij ging een goede verstandhouding met jou boven alles, en dus beloofde ik een goede samenwerking na te streven, alsof het aan mij had gelegen.

Kardinale punt op de agenda: hoe zat het met de mogelijkheid, bij jullie te komen?

3 96