Poste-restante Rood

speelden. Hella troonde mij mee naar een oud Arabisch kerkhof, en onderhield mij over de schoonheid van de graven, en hoorde mij intussen uit, terwijl mijn verwarring groeide. En dat terwijl ik naar jullie toe gekomen was om steun te vinden in de verwarde situatie waarin ik mij bevond. En intussen zaagde Hella mij door over de knellende banden van het burgerlijk huwelijk en de problemen van de opvoeding in het kapitalisme. Langs haar neus weg vroeg zij waarom ik niet meer wilde deelnemen aan het Internationaal Secretariaat. Ik antwoordde dat ik er, zonder jouw aanwezigheid, Michel, de speelbal zou zijn van het trio. Ze hadden mijn aanwezigheid nodig om het quorum te bereiken dat hun beslissingen een reglementaire grondslag verleende. 'Je moet erbij zijn om voor ons standpunt te vechten', merkte Hella op. 'Dan is Michel uit heel ander hout gesneden dan jij.' Die opmerking sneed mij de adem af. Tweemaal had ik mij in periodes van crisis van de beweging geheel ingezet. Wat kon ik in het Internationaal Secretariaat beginnen nu het voor mij niet mogelijk was te reizen, en ik dus niet meer aan de vergaderingen in het buitenland kon deelnemen? Aarzelend merkte ik op, dat jij bij je vrijlating tegen mij had gezegd dat ik mij zo spoedig mogelijk bij je moest voegen, en dat ik me daarop had ingesteld. Deze keer ging Hella erop in, en vroeg mij wat ik moest verdienen als jullie daarginds werk voor me zouden vinden. 'Wat verdien je op het ogenblik?' Ik noemde het aarzelend, en zei stotterend: 'Er zijn ook sociale voorzieningen, de kinderbijslag bij voorbeeld, en dat is een kwart van mijn inkomen.'

'Daar wijs je toch wel op', had Bep mij voorgehouden, wanhopig als zij was omdat ik weer wilde vertrekken, en zij met de zorg voor de kinderen zou achterblijven. Als

394•