Poste-restante Rood

riaat weer in, als een dronkeman zigzaggend tussen mijn angsten, terwijl ik mijn onzekerheid overschreeuw met scherpe woorden.

Ik blijf op de been door jouw belofte, op de dag van je invrijheidstelling, dat mijn komende taak in de Internationale zal zijn, me zo spoedig mogelijk bij je te voegen, eerst in Marokko, dan, als het lot ons gunstig is, in Algerije zelf. Daar kan ik mij veilig voelen, niet langer bedreigd door de krachten die ik op een zo vooruitgeschoven post heb getrotseerd. Daar zal ik mij voor het eerst in mijn leven aan een overwinnende revolutie kunnen wijden.

En ik wou dat ik jouw zenuwgestel had, Michel. Toen je in het vliegtuig hoorde dat er in het Spanje van Franco een tussenlanding zou zijn, heb je een hartaanval gesimuleerd, waarna je in een cel op het vliegveld van Londen werd ingesloten totdat je rechtstreeks naar Marokko werd gevlogen. Ik heb eens van angst staan beven, toen de douane mij visiteerde, terwijl ik niets te smokkelen had. Met zo'n zenuwlijder heb jij het werk voor de Algerijnse revolutie gedeeld, Michel, met zo'n zenuwlijder.

Ton avocat

Mr. Smeets is naar Frankrijk vertrokken, om namens mij als getuige a decharge op te treden voor de advocaten, die voor de Parijse rechtbank zijn gedagvaard. Mij is gevraagd ter plaatse een getuigenis af te leggen, en ik heb daar mijn twijfels over gehad. Voortdurend worden de laatste tijd aanslagen gepleegd op degenen die de Algerijnse zaak hebben geholpen, en waarom zou mij dat bespaard blijven? Pierre heeft mij een brief geschreven,

385•